می زند باران نفرت بر پشت شیشه   حکم قلبم را نوشتن تنهایی تا همیشه     آسمان بارانی است اشك من هم جاری است شاید این ابر كه می نالد و می گرید از درد من است شاید او می داند كه فرو خوردن اشك قاتل جان من است من به زیر باران از غم و درد خودم می نالم اشك خودرانگه می دارم با یه بغض كهنه من رهایش كردم باز زیر باران من به زیر باران اشكها می ریزم همگان در گذرند باز بی هیچ تامل در من سر به سوی آسمان می سایم؛ من نمی دانم... صورتم بارانی است یا آسمان بارانی است     بگذارید تنها باشم.......

نوشته شده در شنبه شانزدهم مهر 1390ساعت 18:54 توسط تنها !|